Budowa czterech klas szkoły średniej w Sudanie

Budowa czterech klas szkoły średniej w Sudanie (Projekt 4/SUDAN)

Projekt: s. Elżbieta Czarnecka, Zgromadzenie Sióstr Salezjanek
Misja: Tonj, Sudan Południowy.
Kwota projektu 65 000 €
Zbierana kwota:   15 000 €

Opis PROJEKTu

Budowa czterech klas szkoły średniej w Sudanie

Budowa czterech klas szkoły średniej w Sudanie. Projekt zostanie zrealizowany w ramach misji Zgromadzenia Córek Maryi Wspomożycielki – Sióstr Salezjanek pracujących w Republice Południowego Sudanu. Odpowiedzialną (wydelegowaną przez Zgromadzenie) za realizację projektu jest s. Lourdes Hermoso, ekonomka prowincjalna na trzy państwa – Etiopię, Sudan i Republikę Południowego Sudanu.

Budowa czterech klas szkoły średniej

Na miejscu, w Tonj, będą odpowiedzialne s. Elizabeth Cyril – przełożona wspólnoty i s. Jane Wambui – dyrektorka szkoły podstawowej w Tonj. Siostra Przełożona Prowincjalna poprosiła mnie (ze względu na język) o przygotowanie i przedstawienie tego projektu, a także dalszy kontakt z Ofiarodawcami. Robię to całą radością i szczerą miłością do Sudanu, gdzie pracowałam jako misjonarka 22 lata. Poza tym jestem dumna, że to właśnie Polacy wybudują szkołę, która przyczyni się do zmiany losu wielu ludzi w Południowym Sudanie.

Republika Południowego Sudanu uzyskała niezależność od Sudanu – obecnie Islamskiej Republiki Sudańskiej 9 lipca 2011 r. Południowy Sudan graniczy z Etiopią, Kenią, Ugandą, Demokratyczną Republiką Konga, Republiką Środkowoafrykańską i Sudanem. Juba jest jego obecną stolicą. Na terytorium tego kraju przez wiele lat panowała wojna domowa.

Republika Południowego Sudanu jest jednym z najbiedniejszych krajów świata pod względem ekonomicznym, ale kraj ten jest bogaty pod względem zasobów naturalnych, urodzajnej ziemi, minerałów, żelaza, srebra, złota i ropy naftowej. Brakuje tam wszystkiego, co się wiąże z życiem społecznym: szpitali, urzędów, szkół, uniwersytetów, dróg, elektryczności, wody itd. Państwo liczy około 8 milionów ludności. Większość żyje w wioskach i zajmuje się rolnictwem i hodowlą zwierząt. Cierpią biedę i niedostatek.

Po uzyskaniu niepodległości, w okolicach Tonj, nieustannie przybywa mieszkańców. Jest to raczej teren wiejski i rolniczy, chociaż Tonj należy do najbardziej zaludnionych miejscowości w tym regionie, jest miastem. Nasza misja znajduje się w północnej części Tonj. Na naszym podwórku mamy studnię, z której czerpiemy wodę dla dzieci uczących się w naszej szkole i ludzi uczestniczących w różnych programach i kursach. Wiele rodzin mieszkających blisko nas przychodzi do nas po wodę.

Nasze Zgromadzenie Córek Maryi Wspomożycielki, znane popularnie jako Siostry Salezjanki, rozpoczęło pracę i misję w Sudanie w 1983 r. Tonj było pierwszym miejscem, gdzie dotarłyśmy. Wtedy był tylko jeden Sudan. Nasze siostry były pełne entuzjazmu i ofiarowały tamtejszej ludności pomoc w sektorze opieki zdrowotnej, szkolnictwa i promocji kobiet. Szczególną troską otaczały dziewczęta i kobiety. Po kilku miesiącach pracy w Tonj wybuchła wojna domowa w Sudanie. Siostry były zmuszone opuścić Tonj i przenieść się na “krótki czas” do najbliższego większego i bezpieczniejszego miasta – Wau, gdzie ofiarowały swoje umiejętności i energię w pracy, która trwa do dziś i rozwija się bardzo pięknie. W Wau mamy dwa przedszkola, dwie szkoły podstawowe i klinikę medyczną.

Do Tonj powróciłyśmy dopiero w 2000 r. Po głębszym rozeznaniu sytuacji oraz potrzeb Tonj i jego okolic siostry zainicjowały Centrum Bakhity. Szczególną troską są w nim otaczane dziewczęta, kobiety i dzieci będące w krytycznej sytuacji oraz potrzebujące edukacji i promocji. W Tonj funkcjonuje przedszkole i szkoła podstawowa. Dla tych, którzy nie mogą juz pójść do szkoły z różnych powodów, ofiarowałyśmy różne kursy: agrykultura, uprawa roli, pierwsza pomoc, troska o dzieci, gotowanie, szycie, wyrób różnych rzeczy do sprzedania. W tej chwili potrzebujemy wybudować szkołę średnią, by dzieci, które są w naszej szkole, zwłaszcza dziewczęta, mogły zdobyć średnie wykształcenie i miały szansę na lepsze życie.

Do Tonj powróciłyśmy dopiero w 2000 r. Po głębszym rozeznaniu sytuacji oraz potrzeb Tonj i jego okolic siostry zainicjowały Centrum Bakhity. Szczególną troską są w nim otaczane dziewczęta, kobiety i dzieci będące w krytycznej sytuacji oraz potrzebujące edukacji i promocji. W Tonj funkcjonuje przedszkole i szkoła podstawowa. Dla tych, którzy nie mogą juz pójść do szkoły z różnych powodów, ofiarowałyśmy różne kursy: agrykultura, uprawa roli, pierwsza pomoc, troska o dzieci, gotowanie, szycie, wyrób różnych rzeczy do sprzedania. W tej chwili potrzebujemy wybudować szkołę średnią, by dzieci, które są w naszej szkole, zwłaszcza dziewczęta, mogły zdobyć średnie wykształcenie i miały szansę na lepsze życie.

Budowa czterech klas szkoły średniej

W roku 2016 Szkoła Podstawowa św. Bakhity liczy 486 uczniów. Z powodu problemów finansowych budujemy każdego roku jedną klasę, rozpoczynając od przedszkola. W tej chwili funkcjonuje klasa 7 i na rozpoczęcie nowego roku szkolnego będzie gotowy budynek dla klasy 8.

Obecnie jest zatrudnionych 13 nauczycieli i trzy osoby do innych prac w szkole. Szkołę tworzą dwa bloki szkolne (każdy z nich ma cztery klasy) oraz jeden budynek administracyjny (obecnie w budowie). Są one wybudowane z cementowych bloków. Dach jest metalowy. Ławki i krzesła maja blat drewniany, a nogi żelazne. W ten sam sposób będzie budowana szkoła średnia (klasy dziewiąta do dwunastej).

W Tonj jest tylko jedna szkoła średnia, która znajduje się daleko od naszego Centrum Bakhity. Tamta szkoła nie będzie w stanie dać możliwości kontynuowania wykształcenia dla uczniów z naszej szkoły, bo nie ma miejsca na to. Jedna szkoła nie może przyjąć wszystkich uczniów ze szkół podstawowych miasta Tonj i okolic. Gdy wybudujemy szkołę średnią w Centrum Bakhity, damy możliwość ukończenia szkoły większej liczbie młodzieży. To otworzy im drzwi do uniwersytetu albo zdobycia potrzebnego zawodu.

Poziom nauczania, a także dyscyplina i przygotowanie socjalne w Szkole Podstawowej Bakhity jest na bardzo wysokim poziomie. Lekcje są regularnie prowadzone, nauczyciele przygotowani do lekcji i obecni w klasie. Uczniowie nie mają pozwolenia, by opuścić szkołę w czasie godzin szkolnych. Szkoła dostarcza pomoce dydaktyczne dla nauczycieli i dzieci (podręczniki, zeszyty, przybory szkolne).
Lekcje w przedszkolu i szkole są prowadzone w języku angielskim. Nauczyciele nie używają języków lokalnych i dzieci od początku uczą się języka angielskiego. Poziom znajomości tego języka w naszej szkole jest bardzo dobry.

Wierzymy, że edukacja jest kluczem do postępu i rozwoju. Edukacja, którą dajemy dzieciom w naszej szkole, jest na wysokim poziomie, tak akademickim, jak moralnym i etycznym. Wierzymy, że ludzie wykształceni mogą wnieść stałe zmiany na lepsze w tym kraju i przyczynić się do pokoju, porządku społecznego, eliminacji nieporozumień szczepowych i do szacunku dla różnych kultur. Ufamy, że ta szkoła przyczyni się do zmiany sytuacji tego kraju w przyszłości, że dzieci, które uczą się w naszej szkole, będą lepiej przygotowane, by przejść przez różne próby życia, będą wierne swoim ideałom i marzeniom o lepszym państwie i przyczynią się do budowy lepszego społeczeństwa.

Rodzice dzieci, które uczęszczają do naszej szkoły, w niewielkim stopniu przyczyniają się do utrzymania szkoły. Edukacja w Republice Południowego Sudanu nie jest bezpłatna. Szkoła ma przyjaciół i sponsorów, którzy są zaangażowani i wierni w sponsorowaniu szkoły. Niektórzy ofiarodawcy podejmują się indywidualnego sponsorowania dzieci, inni przesyłają ofiary na rzecz całej klasy, niektórzy – na wypłaty dla nauczycieli i pracowników, jeszcze inni – na przybory szkolne i materiały dydaktyczne. Inne potrzeby jak wyposażenie szkoły i wyżywienie dzieci są pokryte różnymi projektami. Jak do tej pory nie miałyśmy finansowych kłopotów z prowadzeniem tej szkoły.

Budowa czterech klas szkoły średniej
s. Elzbieta Czarnecka FMA

Kilka dni temu nasza Przełożona odwiedziła wspólnotę Sióstr w Tonj. Uczniowie klasy siódmej (obecnie najstarsi w szkole) pragnęli z nią porozmawiać na osobności. Najpierw podziękowali za szkołę i za jej poziom, bo są świadomi, że poziom nauczania w naszej szkole jest wyższy niż w innych szkołach i że kiedyś będą mieli lepsze szanse.

Potem chłopcy zaczęli błagać siostry o internat dla dziewcząt, by się mogły uczyć. Gdy po szkole wracają do domu, nie mają szans na naukę, bo są szybko angażowane do różnych ciężkich prac. Przecież odpoczywały w szkole.
Chłopcy błagali też o wybudowanie szkoły średniej. Mówili, że dziewczęta, z którymi się uczą, jeśli nie będą miały szans kontynuowania szkoły średniej, po ukończeniu szkoły podstawowej zostaną wydane za mąż za starych mężczyzn, często dziadków, którzy już mają kilka żon. Chłopcy mówili: “Siostro, my byśmy chcieli, by te dziewczęta, które znamy, które są wykształcone razem z nami, które są przygotowane do życia w tej szkole, które są dobrze wychowane przez Siostry Salezjanki, by one były naszymi żonami, by nie były sprzedane jako żony dla jakichś staruszków na wsi”.

Myślę, że tych kilka słów młodych ludzi z Tonj jest jednym z dowodów, że edukacja zmienia mentalność, że jest nadzieja na lepsze życie, na zmianę. Dlatego z góry dziękuję za podjęcie tego projektu, za życzliwość dla biednych i za każdą ofiarę złożoną na ten projekt.

Z modlitwą wdzięczności,
s. Elzbieta Czarnecka FMA

Kosztorys projektu:
Fundament budynku – 7000 SSP
Prace wykopaliskowe, roboty ziemne – 18 600 SSP
Cokół fundamentowy – 111 600
zasypywanie wykopów i prace wywozowe – 68 400 SSP
Zbrojenie – 245 350
Izolacja przeciwwilgociowa – 1500 SSP
Niezbędne akcesoria montażowe – 176 400 SSP
Deska sufitowa – 589 017 SSP
Tynkowanie – 177 000 SSP
Malowanie – 298 000 SSP
Instalacja elektryczna – 23 900 SSP
Razem – 1 728 850 SSP
Całkowity koszt 2 000 €

W I etapie wspólnota lubelska stawia sobie za cel zebranie 15 000 EURO

Wpłaty na ten cel można kierować na konto lubelskiej wspólnoty Ruchu „Maitri”.
Nr konta: 76 1240 2382 1111 0000 3926 0677.

Dane konta: Ruch „Maitri” przy Archidiecezjalnym Centrum Misyjnym, ul. Prymasa Wyszyńskiego 2, 20-105 Lublin.

Tytułem: Projekt 4/Sudan Południowy/Tonj

 

 

Stowarzyszenie Ruchu Maitri przeznacza do 10% otrzymanych środków na koszty funkcjonowania biura i pozyskiwanie funduszy pomocowych.

 

Budowa czterech klas szkoły średniej w Sudanie